Artyści 2014

Hard-​​​​Core

HARD-​​CORE to sta­cjo­nu­jący w Lon­dy­nie i Amster­da­mie magnes arty­styczny, który działa jako nie­hie­rar­chiczna i nie­au­to­ry­tarna orga­ni­za­cja. Pod wzglę­dem filo­zo­ficz­nym i socio­po­li­tycz­nym celami orga­ni­za­cji są przy­cią­gnię­cie myśli kry­tycz­nej oraz odcią­że­nie dys­kursu w sto­sunku do prak­tyk arty­stycz­nych. Od momentu powsta­nia w 2001 r. HARD-​​CORE roz­wija metody kura­tor­skie, które pro­ble­ma­ty­zują aspekty two­rze­nia wystaw, takie jak subiek­tywne wybory oparte na ide­ach har­mo­nii i smaku. HARD-​​CORE jest   >

 

Yona Fried­man

Yona Fried­man — uro­dzony w 1923 r. w Buda­pesz­cie. Mieszka i pra­cuje w Paryżu. W 1943 roz­po­czął naukę na Insty­tu­cie Tech­no­lo­gii w Buda­pesz­cie, następ­nie kon­ty­nu­ował stu­dia w Haj­fie do momentu ich ukoń­cze­nia w 1948 r. Jego reali­za­cje na tere­nie Izra­ela powstały w latach 1949– 1957. Po trwa­ją­cych dekadę wyjaz­dach do Paryża, prze­niósł się tam w 1957 r. w 1966 otrzy­mu­jąc oby­wa­tel­stwo fran­cu­skie, po czym kupił stu­dio   >

 

Raeda Sa’adeh

Raeda Sa’adeh- uro­dzona w Um El-​​Fahem w Pale­sty­nie. Mieszka i pra­cuje w Jero­zo­li­mie. Jest artystką zaj­mu­jącą się foto­gra­fią, insta­la­cją i per­for­me­sem. Tytuł licen­cjata i magi­stra sztuk zdo­była w Bez­a­lel Aca­demy of Arts and Design w Jero­zo­li­mie.; przez rok była stu­dentką wymiany na School of Visual Arts w Nowym Jorku. Lau­re­atka brą­zo­wej Chi­mery w ICA­STICA, pierw­szym Mię­dzy­na­ro­do­wym Bien­nale Sztuki w Arezzo (2013); a także nagrody Young Artist   >

 

Lisa Enzen­ho­fer & Anna Resch (Lendlabor)

Len­dla­bor to wolny kolek­tyw zało­żony przez dwie młode archi­tektki – Lisę Enzen­ho­fer i Annę Resch – zlo­ka­li­zo­wany w Graz w Austrii. Ich pro­jekty kon­cen­trują się na pla­no­wa­niu urba­ni­stycz­nym oraz na bada­niach nad prze­strze­nią publiczną i opu­sto­sza­łymi budyn­kami i miej­scami. W 2013 opra­co­wały narzę­dzie urba­ni­styczne do pracy zwią­za­nej z pusto­sta­nami dla miej­skich służb pla­ni­stycz­nych w Graz, były także kura­tor­kami wystawy w Domu Archi­tek­tury w Graz (Haus   >

 

Hono­rata
Martin

Hono­rata Mar­tin ukoń­czyła wydział Malar­stwa na Aka­de­mii Sztuk Pięk­nych w Gdań­sku, aneks z inter­me­diów. Korzy­sta z wielu dzie­dzin sztuki, punk­tem wyj­ścia dla jej prac jest obser­wa­cja głę­bo­kich prze­żyć, po to aby jak sama okre­śla budo­wać atmos­ferę. Inte­re­sują ją silne emo­cje, jakie towa­rzy­szą poko­ny­wa­niu wła­snych ogra­ni­czeń i lęków, szu­ka­nie gra­nic wytrzy­ma­ło­ści psy­chicz­nej, fizycz­nej i emo­cjo­nal­nej, które stara się pre­zen­to­wać za pomocą   >

 

Igor Krenz

W poło­wie lat 90-​​tych Igor Krenz zało­żył  “Zespół Fil­mowy Kino”, nie­for­malną orga­ni­za­cję zaj­mu­jącą się sztuką wideo, jej pre­zen­ta­cją, doku­men­ta­cją i wspar­ciem tech­no­lo­gicz­nym. Jest współ­twórcą grupy “Usługi Foto­gra­ficzne” i grupy “Azorro”. Swoje prace pre­zen­to­wał mię­dzy innymi na wysta­wach i poka­zach w Cen­trum Sztuki Współ­cze­snej i Gale­rii Raster w War­sza­wie, GB Agency w Paryżu i Tate Modern w Lon­dy­nie. Jest auto­rem ponad 90 fil­mów. Mieszka i pra­cuje   >

 

Jacek
Niegoda

Jacek Nie­goda mieszka i pra­cuje w Gdań­sku. Stu­dio­wał na Wydziale Rzeźby ASP w Gdań­sku, współ­pra­co­wał z Gale­rią Wyspa oraz Otwar­tym Ate­lier (póź­niej­szym CSW Łaź­nia) w Gdań­sku. Współ­za­ło­ży­ciel Fun­da­cji Wyspa Pro­gress oraz Cen­tral­nego Urzędu Kul­tury Tech­nicz­nej (CUKT). Od 2000 r. współ­pra­cuje z Julitą Wój­cik w ramach duetu arty­stycz­nego Nie­Wój­cik. Od 2010 r. pełni funk­cję wice­pre­zesa Fun­da­cji Kolo­nia Arty­stów, któ­rej jest współ­za­ło­ży­cie­lem. Reali­zuje wide­opro­jekty i akcje   >

 

Ella de Burca

Ella de Burca jest absol­wentką stu­diów magi­ster­skich na wydziale sztuk pięk­nych Natio­nal Col­lege of Art and Design w Dubli­nie. Od czasu ukoń­cze­nia stu­diów w 2011 r. de Burca wzięła udział w wielu mię­dzy­na­ro­do­wych wysta­wach, min. Rebu­il­ding Uto­pia, The Emer­gency Pavi­lion pod­czas 53 Venice Bien­nale 2013, Play­ing Nature, The 5th Moscow Bien­nale 2013 oraz Vienna Art Fair 2013 (kura­tor   >

 

Seamus Nolan

Seamus Nolan mieszka i pra­cuje w Dubli­nie. Jego nie­dawne wystawy to: Dzie­siąty Pre­zy­dent w Tem­ple Bar Gal­lery and Stu­dios w Dubli­nie, pro­jekt w któ­rym nawo­ły­wał pre­zy­denta Irlan­dii do tym­cza­so­wego prze­ka­za­nia urzędu; New­to­pia – stan praw ludz­kich, Meche­len, Bel­gia, Odro­dze­nie Klu­bów Zawo­do­wych, pro­jekt, któ­rego celem było odro­dze­nie tra­dy­cyj­nego Klubu Pra­cow­ni­ków w Sligo, w Irlan­dii. Pozo­stałe pro­jekty to: Fli­ght NM7104 – próba porwa­nia samo­lotu   >

 

Ela­ine Reynolds

W swo­ich pra­cach Ela­ine Rey­nolds (ur. 1985) ana­li­zuje metody pro­wi­zo­rycz­no­ści i moż­li­wo­ści, two­rząc skom­pli­ko­wane nar­ra­cje wokół sieci komu­ni­ka­cji i wymiany.  Rey­nolds obser­wuje prze­mie­sza­nie się ludzi, kapi­tału i towa­rów, patrząc przez pry­zmat ich swojskości/​obeznania. Momenty zbio­ro­wego dzia­ła­nia, monu­ment oraz ele­ment nie­funk­cjo­nal­no­ści w archi­tek­tu­rze sta­no­wią ważne kry­te­rium tego pro­cesu. Prak­tyka Rey­nolds przyj­muje formę wyda­rzeń na żywo i pracy zespo­ło­wej, reali­zo­wa­nych naj­pierw w dome­nie   >

 

Ed Pien

Ed Pien — uro­dzony w Taj­pej na Taj­wa­nie. Pian jest kana­dyj­skim arty­stą sta­cjo­nu­ją­cym w Toronto. Two­rzy rysunki od pra­wie 30 lat. Uro­dzony w Taj­wa­nie wyemi­gro­wał do Kanady razem z rodziną w wieku 11 lat. Jest magi­strem sztuk pięk­nych, ukoń­czył York Uni­ver­sity w Toronto, ma rów­nież tytuł licen­cjata sztuk pięk­nych z the Uni­ver­sity of Western Onta­rio w Lon­dy­nie w Onta­rio. Ed Pien wysta­wia swoje prace   >

 

Edith Dekyndt

Edith Dekyndt — uro­dzona w 1960 r w Ypres. Mieszka i pra­cuje w Tour­nai w Bel­gii i Stras­burgu we Fran­cji, gdzie bada metody per­cep­cji i feno­me­nów na skraju nie­wi­dzial­no­ści poprzez swoje insta­la­cje, sztukę video, rysunki i foto­gra­fie. Edith Dekyndt pre­zen­to­wała swoje prace na wielu wysta­wach indy­wi­du­al­nych w muze­ach, insty­tu­cjach i gale­riach takich jak Witte de With w Rot­ter­da­mie w Holan­dii, Museum of Con­tem­po­rary Arts w Grand-​​Hornu w Bel­gii oraz   >

 

Chan­tal Akerman

Chan­tal Aker­man — uro­dzona w 1950 r w Bruk­seli. Mieszka i pra­cuje w Paryżu. Chan­tal Aker­man jest twór­czy­nią fil­mów, któ­rej prace nadają nowe zna­cze­nie ter­mi­nowi film nie­za­leżny. Waż­nymi tema­tami w jej fil­mach są kobiety w pracy i w domu, sto­su­nek kobiet do męż­czyzn, kobiet, dzieci, jedze­nia, miło­ści, seksu, romansu, sztuki i opo­wia­da­nia. Uczęsz­czała do bel­gij­skiej szkoły fil­mo­wej, INSAS, jed­nak zre­zy­gno­wała po dwóch latach,   >

 

Annette Mes­sa­ger

Annette Mes­sa­ger — uro­dzona w 1943 r. w Berck-​​sur-​​Mer we Fran­cji. Mieszka i pra­cuje we fran­cu­skim Mala­koff. Mes­sa­ger znana jest przede wszyst­kim ze swo­ich insta­la­cji, w któ­rych czę­sto używa fotog­tra­fii, wydru­ków, rysun­ków i róż­no­rod­nych mate­ria­łów. Mes­sa­ger czę­sto wysta­wia i publi­kuje swoje prace. Jest part­nerką arty­sty Chri­stiana Bol­tan­skiego. Mes­sa­ger uczęsz­czała do École des Arts Déco­ra­tifs w Paryżu, jed­nak została usu­nięta z listy stu­den­tów, ponie­waż swój   >

 

Ali­cia
Framis

Ali­cia Fra­mis — uro­dzona w 1967 w Bar­ce­lo­nie. Mieszka i pra­cuje w Amster­da­mie. Stu­dio­wała w Szkole Sztuk Pięk­nych na Uni­wer­sy­te­cie w Bar­ce­lo­nie oraz w Ecole de Beaux Arts w Paryżu. Otrzy­mała rów­nież tytuł magi­stra w Insti­tut d’Hautes Etu­des w Paryżu, a także w Rijk­sa­ka­de­mie Van Beelde Kun­stende w Amster­da­mie. Po ukoń­cze­niu szkoły arty­stycz­nej miesz­kała i pra­co­wała w Bar­ce­lo­nie (1985−1990), Paryżu (1990−1993) oraz w Amster­da­mie począw­szy od 1995 r. Świa­towy roz­głos zyskała   >

 

Mar­tha
Rosler

Mar­tha Rosler jest artystką pra­cu­jącą w wielu mediach, takich jak foto­gra­fia, wideo, per­for­mans czy insta­la­cja. Jej prace czę­sto sku­piają się wokół zagad­nień sfery publicz­nej i – obok tego – na pej­za­żach codzien­no­ści rze­czy­wi­stej i wir­tu­al­nej, szcze­gól­nie zaś wpływu obu tych sfer na kobiety. Prace artystki kon­cen­trują się na zagad­nie­niach miesz­ka­nio­wych i archi­tek­tu­rze z jed­nej strony, a na cią­gach komu­ni­ka­cyj­nych i sys­te­mach   >

 

Maria Laet

Maria Laet — uro­dzona w 1982 r. w Rio de Jane­iro, gdzie mieszka i pra­cuje. Jej prak­tyka łączy wiele dys­cy­plin i składa się z serii wyda­rzeń będą­cych rezul­ta­tem sub­tel­nych gestów i inter­wen­cji w prze­strzeni publicz­nej i pry­wat­nej. Medium w jej pra­cach jest sam akt jako prze­wody i plat­formy dla dzia­łań Laet; skóry, które prze­ka­zują jej inten­cje i uka­zują sam akt jako archi­wum. Jej prak­tyka nazna­czona jest   >

 

Kader Attia

Kader Attia — uro­dzony w 1970 r. Aktu­al­nie mieszka i pra­cuje w Ber­li­nie. Attia spę­dził dzie­ciń­stwo we Fran­cji i w Algie­rii, dora­sta­jąc w tyglu kul­tu­ro­wym pary­skich dziel­nic, w któ­rych miesz­kał, islam­skiego Magh­rebu i świata algier­skich Żydów Sefar­dyj­skich. Wie­lo­kul­tu­rowa wizja obecna w pra­cach Attia jest zako­rze­niona we wła­snym doświad­cze­niu życio­wym: mię­dzy­kul­tu­rowe kon­flikty , któ­rych doświad­czył jako dziecko w cza­sie lat spę­dzo­nych w Kongo, Wene­zu­eli i Algie­rii, są   >

 

Helena Alme­ida

Helen Alme­ida uro­dziła się w Lizbo­nie w 1934 r., gdzie mieszka i pra­cuje dziś. Ta por­tu­gal­ska artystka wypeł­nia swoje prace ele­men­tami foto­gra­fii, wideo, per­for­mance, rzeźby, malar­stwa i rysunku w celu spro­ble­ma­ty­zo­wa­nia i zba­da­nia rela­cji arty­sty i widza. Klu­czo­wym kom­po­nen­tem pro­cesu arty­stycz­nego Alme­idy jest uży­cie jej ciała. Artystka czę­sto mode­luje swoje upo­zo­wane foto­gra­fie, uży­wa­jąc swo­jego ciała jako płótna. W latach 70.- tych Alme­ida roz­po­częła   >

 

Emma­nu­elle Antille

Ema­nu­elle Antille — uro­dzona w 1972. Mieszka i pra­cuje w Lozan­nie w Szwaj­ca­rii. Zaj­muje się foto­gra­fią, reży­se­rią i two­rze­niem fil­mów oraz pisa­niem. Stu­dio­wała w szkole sztuk wizu­al­nych w Gene­wie oraz na Rijk­sa­ka­de­mie van Beel­dende Kun­sten w Amster­da­mie. Była artystką szwaj­car­skiego pawi­lonu na Bien­nale w Wene­cji w 2003 r. Zwy­cięż­czyni nagrody w kate­go­rii odkry­cie na festi­walu fil­mo­wym w Namur w Bel­gii, a ponadto, nagrody dla arty­sty wizu­al­nego  Fon­da­tion Vau­do­ise, dwóch   >

 

Jesse Jones

Jesse Jones jest irlandzką artystką miesz­ka­jącą na stałe w Dubli­nie. W swo­ich fil­mach i pro­jek­cjach video ana­li­zuje histo­ryczne prze­jawy wspól­noty kul­tu­ro­wej, które znaj­dują odbi­cie we współ­cze­snym kra­jo­bra­zie polityczno-​​społecznym. W swo­ich pra­cach Jones wyko­rzy­stuje czę­sto brech­tow­ską metodę wyob­co­wa­nia jako spo­sób roze­gra­nia nar­ra­cji pomię­dzy dys­to­pij­nymi i skon­flik­to­wa­nymi spo­łecz­no­ściami. Jones odnosi się wyraź­nie do histo­rii kina i wyko­rzy­stuje melo­dra­mat i per­for­mance jako ele­ment potę­gu­jący ponowne   >

 

Ken­nedy
Browne

Ken­nedy Browne to wspólny pro­jekt i toż­sa­mość arty­styczna Sarahy Browne i Gar­re­tha Kennedy’ego. Ken­nedy Browne sku­piają się na rze­komo nie­koń­czą­cej się nar­ra­cji neo­li­be­ra­li­zmu jako fik­cji, by tym spo­so­bem stwo­rzyć Inne, kon­ku­ren­cyjne fik­cje i ilu­zje eko­no­micz­nej i poli­tycz­nej róż­nicy mię­dzy nimi. Te fik­cje są czę­sto opra­co­wane na pod­sta­wie mate­ria­łów ist­nie­ją­cych na mar­gi­ne­sie fabuły glo­bal­nego kapi­ta­li­zmu. Ken­nedy Browne, poprzez nacisk na   >

 

Marta Fer­nan­dez
Calvo

Marta Fer­nán­dez Calvo, uro­dzona w Logroño w Hisz­pa­nii, jest rezy­dentka Dublina od 2009. Jej prak­tyka arty­styczna sku­pia się na re-​​negocjacji sta­łych struk­tur za pomocą metod spoza kręgu archi­tek­tury czy sztuki. Metody te są głów­nie oparte na współ­pracy i dopa­so­wane do kon­kret­nych sytu­acji. Poprzez bez­po­śred­nie zaan­ga­żo­wa­nie i pro­cesy, które mu towa­rzy­szą, Calvo two­rzy efe­me­ryczne inter­wen­cje w kon­tek­ście gale­rii i innych prze­strzeni publicz­nych.   >

 

Bar­bara
Gamper

Bar­bara Gam­per jest artystka wizu­alną i tan­cerką miesz­ka­jącą w Lon­dy­nie. Stu­dio­wała współ­cze­sny taniec w Ber­li­nie w Die Etage – School for the Per­for­ming Arts kie­ro­wa­nej przez Be van Varka. Bar­bara Gam­per otrzy­mała dyplom w 2004 r., po czym wzięła udział w fun­da­cyj­nym kur­sie z komu­ni­ka­cji wizu­al­nej na Uni­ver­sity of Arts Ber­lin. W 2006 r. prze­nio­sła się do Lon­dynu, gdzie kon­ty­nu­owała stu­dia w dzie­dzi­nie sztuk   >

 

Gianni Pet­tena

Gianni Pet­tena to arty­sta i teo­re­tyk sztuki. Stu­dio­wał archi­tek­turę we Flo­ren­cji, gdzie stał się jed­nym z  głów­nych repre­zen­tan­tów archi­tek­tury rady­kal­nej – ruchu, który powstał we Wło­szech w 1965 roku, a roz­wi­jał się do 1975, ogar­nia­jąc całą Europę. Inspi­ro­wał się pra­gnie­niem powtór­nej ana­lizy archi­tek­tury w rela­cji do spo­łe­czeń­stwa drogą arty­stycz­nego eks­pe­ry­mentu jako bar­dziej ela­stycz­nego środka, stwa­rza­ją­cego moż­li­wość roz­wią­zań innych niż   >

 

Józef Roba­kow­ski

Józef Roba­kow­ski — arty­sta, histo­ryk sztuki, autor fil­mów, cykli foto­gra­ficz­nych, zapi­sów video, rysun­ków, insta­la­cji, obiek­tów, pro­jek­tów kon­cep­tu­al­nych oraz ini­cja­tor wielu waż­nych zda­rzeń i mul­ti­me­dial­nych akcji arty­stycz­nych. Kura­tor i wła­ści­ciel Gale­rii Wymiany. Uro­dził się 20 lutego 1939 roku w Pozna­niu. Stu­dio­wał na Wydziale Sztuk Pięk­nych UMK w Toru­niu histo­rię sztuki i muze­al­nic­two oraz na Wydziale Ope­ra­tor­skim PWS­FTviT w Łodzi, gdzie w latach 1970   >

 

Patty Chang

Patty Chang - uro­dzona w 1972 r. w San Fran­ci­sco w Kali­for­nii. Mieszka i pra­cuje w Nowym Jorku. Począt­kowo stu­dio­wała malar­stwo; ukoń­czyła z tytu­łem licen­cjata Uni­wer­sy­tet Kali­for­nij­ski w San Diego w 1994, po czym prze­pro­wa­dziła się do Nowego Jorku, gdzie zwią­zała się ze sceną per­for­ma­tywną. Chang miała swoje wystawy indy­wi­du­alne w Museo Nacio­nal Cen­tro de Arte Reina w Madry­cie (2000), Bal­tic Art Cen­ter w Visby w Szwe­cji   >

 

Hiwa K

Hiwa K — uro­dzony w 1975 roku w Kurdystanie/​Iraku. Aktu­al­nie mieszka i pra­cuje w Ber­li­nie. Wysta­wiał swoje prace na are­nie mię­dzy­na­ro­do­wej w wielu pre­sti­żo­wych muze­ach i insty­tu­cjach, m. in. w: MUSAC – Museum of Con­tem­po­rary Art, Castilla /​ León w Hisz­pa­nii, ; Ser­pen­tine Gal­lery w Lon­dy­nie, Trien­nale w Paryżu, Insty­tu­cie Sztuki Wyspa w Gdań­sku oraz na Manifesta7 w Bol­zano we Włoszech. W 2012 r. uzy­skał rezy­den­cję   >

 

Elż­bieta Jabłońska

Elż­bieta Jabłoń­ska uro­dziła się w 1970 r. w Olsz­ty­nie, mieszka i pra­cuje w Kozielcu. W 1995 r. obro­niła dyplom z gra­fiki warsz­ta­to­wej i aneks z rysunku na Wydziale Sztuk Pięk­nych Uni­wer­sy­tetu Miko­łaja Koper­nika w Toru­niu, na któ­rym od 1996 pra­cuje. Debiu­to­wała w latach 90., należy do czo­łówki pol­skiej sztuki naj­now­szej. Zaj­muje się malar­stwem, rysun­kiem, gra­fiką, foto­gra­fią, insta­la­cją, per­for­man­cem. Pre­zen­to­wała swoje prace w naj­bar­dziej zna­nych pol­skich i zagra­nicz­nych   >

 

Julita Wój­cik

Julita Wój­cik czę­sto odno­si się do codzien­nych czyn­no­ści, które nie koja­rzą się bez­po­śred­nio ze sztuką, raczej z doświad­cze­niem życia codzien­nego, tro­chę jakby z nie­gdy­siej­szej, powoli odcho­dzą­cej w zapo­mnie­nie epoki. Szy­deł­ko­wa­nie, zamia­ta­nie, upra­wia­nie ogródka i zakła­da­nie oczek wod­nych, budo­wa­nie karm­ni­ków dla pta­ków czy pusz­cza­nie lataw­ca — te pro­ste czyn­no­ści nabie­rają rangi dopiero wpi­sane w kon­tekst arty­styczny, który z jed­nej strony nobi­li­tuje, z dru­giej   >

 

Jean– Chri­sto­phe Norman

 Jean– Chri­sto­phe Nor­man uro­dził się w 1964 roku. Mieszka i pra­cuje w Besa­nçon we Fran­cji. W swo­jej prak­tyce arty­stycz­nej bada poj­mo­wa­nie czasu, tery­to­rium i kopio­wa­nia, które przyj­muje formę performance’u, spa­ce­rów, pisa­nia, foto­gra­fii i rysun­ków. Nor­man wysta­wia swoje prace na całym świe­cie. Wśród jego ostat­nich poka­zów należy wymie­nić: car­tes posta­les du Mont Fuji (Tokyo/​Besançon/​Marsylia, 2013), Les mon­des possi­bles (FRAC Franche-​​Comté, 2013), Ulys­ses   >

 

Ali­cja Kar­ska i Alek­san­dra Went

Ali­cja Kar­ska i Alek­san­dra Went są autor­kami insta­la­cji, serii foto­gra­ficz­nych, ksią­żek arty­stycz­nych, reali­za­cji w tech­nice wideo i filmu. W wielu pra­cach podej­mują pro­blem pamięci i odzy­ski­wa­nia dla kul­tury tego, co pomi­nięte i zapomniane. Pra­cują razem od czasu stu­diów w Aka­de­mii Sztuk Pięk­nych w Gdań­sku. Ich wystawy indy­wi­du­alne były pre­zen­to­wane m.in. w Cen­trum Sztuki Współ­cze­snej Zamek Ujaz­dow­ski, War­szawa  (2003), Gale­ria Le Guern, War­szawa (2005), Gale­ria   >

 

Rebeen Hama­ra­fiq

Rebeen Hama­ra­fiq uro­dził się w Sulay­ma­nyah w Iraku. Stu­dio­wał malar­stwo w insty­tu­cie i Coll­lege of Fine Arts w Sulay­ma­nyah w latach 1994– 2003. Ukoń­czył Diploma Cre­ative oraz prze­mysł kre­atywny w Gold­smi­ths w Lon­dy­nie. W trak­cie ostat­niego roku stu­diów na Gold­smi­ths został pra­cow­ni­kiem mini­ster­stwa kul­tury w Irac­kim regio­nie Kur­dy­stanu. Mieszka i pra­cuje w Sulay­ma­nyah i Londynie. Jest arty­stą pra­cu­ją­cym z rysun­kiem, per­for­man­sem, wideo i innymi mediami, za pomocą któ­rych podej­muje pro­blemy   >

 

Anna Wit­kow­ska

Absol­wentka gdań­skiej Aka­de­mii Sztuk Pięk­nych, artystka wizu­alna, gra­fik, wykła­dowca. Two­rzy samo­dziel­nie lub w duecie z Ada­mem Wit­kow­skim. Jej pro­jekty czę­sto mają syn­te­tyczny, gra­ficzny cha­rak­ter, wpro­wa­dza do nich ele­menty tek­stu.  Posłu­guje się wideo, foto­gra­fią, insta­la­cją lub obiek­tem. Wcze­sne reali­za­cje miały cha­rak­ter desi­gner­skiego pirac­twa, rekla­mo­wej poetyki o wymia­rze egzy­sten­cjal­nym (pik­to­gramy, murale, lightbox’y). Prace wideo, zwłasz­cza tryp­tyk (Prze­szłość, Remote vie­wer,Pierw­szy, jedyny, naj­lep­szy) reali­zo­wany   >