Artyści

Dario Azzel­lini & Oli­ver Ressler

Dario Azzel­lini, mieszka i pra­cuje w Ber­li­nie, Nowym Jorku, Cara­cas i Linzu. Jest wykła­dowcą w Insty­tu­cie Socjo­lo­gii na Uni­wer­sy­te­cie Jana Keplera w austriac­kim Linzu. Zaj­muje się pisa­niem i reży­se­ruje filmy doku­men­talne. Ma dok­to­raty z nauk poli­tycz­nych i z socjo­lo­gii. W bada­niach nauko­wych sku­pia się na prze­mia­nach spo­łecz­nych, migra­cjach i rasi­zmie, admi­ni­stra­cji samo­rzą­do­wej, kon­troli pra­cow­ni­czej; pro­wa­dzi też roz­le­głe bada­nia nad Ame­ryką Łaciń­ską. Pra­co­wał jako zastępca redak­tora   >

 

Miro­sław
Bałka

Miro­sław Bałka uro­dził się w 1958 roku w War­sza­wie. Pra­cuje w Otwocku i War­sza­wie. Ukoń­czył Aka­de­mię Sztuk Pięk­nych (1985), gdzie obec­nie pro­wa­dzi Pra­cow­nię Dzia­łań Prze­strzen­nych na wydziale Sztuki Mediów i Sce­no­gra­fii. Arty­sta czynny w dzie­dzi­nie rzeźby, rysunku i video. W swo­jej twór­czo­ści podej­muje pro­blemy zwią­zane z kru­cho­ścią ludz­kiej egzy­sten­cji, a także pamięci i histo­rii tota­li­ta­ry­zmów XX wieku. W latach 1985–89 współ­pra­co­wał z Miro­sła­wem Filo­ni­kiem  i Mar­kiem Kijew­skim w ramach Świa­do­mość Neue   >

 

Kadam­bari Baxi

Kadam­bari Baxi to archi­tekta nauczy­cielka z Nowego Jorku. Jej dzia­łal­ność w ramach wspól­nych przed­się­wzięć doty­czy roz­sze­rzo­nej archi­tek­tury i pro­jek­tów medial­nych, które wyma­gają stu­diów nauko­wych nad pro­jek­to­wa­niem, nowymi tech­no­lo­giami i rela­cjami kul­tu­ro­wymi w skali glo­bal­nej. Naj­now­sze mię­dzy­na­ro­dowe wystawy artystki to min. Citi­zen­ship by Design, oparta o este­tykę pasz­por­tów z róż­nych kra­jów; Triptych-​​Apps, elek­tro­niczny inter­fejs prze­strzenny do zabaw języ­ko­wych; Dwa mia­sta /​ Trzy przy­szło­ści,   >

 

Cora Pian­toni

Cora Pian­toni uro­dzona w 1975 roku w Mona­chium. Artystka, foto­gra­ficzka i fil­mo­wiec, pra­cuje nad histo­rią prze­ka­zy­waną ust­nie i jej odtwa­rza­niem rekon­struk­cyj­nym. Eks­ten­sywne bada­nia artystki kon­cen­trują się szcze­gól­nie na zakoń­cze­niu Zim­nej Wojny i zmia­nach poli­tycz­nych w Euro­pie Wschod­niej. Inte­re­sują ją sytu­acje poli­tyczne i ich wpływ na życie codzienne ludzi, stra­te­gie prze­trwa­nia i ruchy oporu. Ukoń­czyła Aka­de­mię Sztuk Pięk­nych w Mona­chium oraz Uni­wer­sy­tet Sztuki i Pro­jek­to­wa­nia w Zury­chu,   >

 

Maciej Sala­mon

Arty­sta wizu­alny z Gdań­ska. Pra­cuje w stoczni gdań­skiej oraz na Aka­de­mii Sztuk Pięk­nych w Gdań­sku. Twórca fil­mów ani­mo­wa­nych i tele­dy­sków. Lau­reat licz­nych nagród na festi­wa­lach fil­mo­wych na całym świe­cie ( Rey­kja­vik, Tokyo, Cali­for­nia, Amster­dam). Czło­nek grupy arty­stycz­nej Kre­cha, wyda­ją­cej perio­dyk o tej samej nazwie. Woka­li­sta i autor tek­stów w rode­opun­ko­wej gru­pie Gówno. Gra­fik, ilu­stra­tor, świetny człowiek. www​.maciek​sa​la​mon​.com

 

Kata­rzyna Przezwańska

  Kata­rzyna Prze­zwań­ska uro­dzona w 1984 roku w War­sza­wie. Ujmu­jąc sztukę Kata­rzyny Prze­zwań­skiej w naj­prost­sze słowa, można powie­dzieć, że w cen­trum jej zain­te­re­so­wań znaj­dują się zagad­nie­nia zwią­zane z archi­tek­turą, prze­strze­nią i naturą — ich funk­cjami, zasa­dami funk­cjo­no­wa­nia w świa­do­mo­ści zbio­ro­wej, a także ukry­tymi zna­cze­niami. Pod­sta­wo­wym środ­kiem wyrazu Prze­zwań­skiej jest kolor. Artystka trak­tuje go jak „papie­rek lak­mu­sowy”, który odsła­nia to, co ukryte, ale także porząd­kuje i pro­wo­kuje   >

 

Maja Ratyń­ska

Dizaj­ner z cią­go­tami do arty­stycz­nego recy­klingu i eko-​​edukacji. Absol­wentka ASP w Gdań­sku, w latach 2004–2010 rezy­dentka Koloni Arty­stów na tere­nie Stoczni Gdań­skiej. Razem z Kon­ra­dem Zien­tarą two­rzy nie­for­malną grupę MRKK| design stu­dio. Jeste­śmy zain­te­re­so­wani sze­roko poj­mo­waną prze­strze­nią i śro­do­wi­skiem życia. Tak wła­śnie rozu­miemy i postrze­gamy archi­tek­turę, dizajn i sztukę — jako ele­menty tej samej dzie­dziny. Pra­gniemy by nasza prze­strzeń była piękna, wygodna i pro­sta, i jed­no­cze­śnie   >

 

Mar­tha
Rosler

Mar­tha Rosler jest artystką pra­cu­jącą w wielu mediach, takich jak foto­gra­fia, wideo, per­for­mans czy insta­la­cja. Jej prace czę­sto sku­piają się wokół zagad­nień sfery publicz­nej i – obok tego – na pej­za­żach codzien­no­ści rze­czy­wi­stej i wir­tu­al­nej, szcze­gól­nie zaś wpływu obu tych sfer na kobiety. Prace artystki kon­cen­trują się na zagad­nie­niach miesz­ka­nio­wych i archi­tek­tu­rze z jed­nej strony, a na cią­gach komu­ni­ka­cyj­nych i sys­te­mach   >

 

Stanza

 Stanza jest arty­stą uznaym mię­dzy­na­ro­dowo, który wysta­wia na całym świe­cie od 1984 roku. Tematy powra­ca­jące w jego karie­rze to kra­jo­brazy miej­skie, kul­tura inwi­gi­la­cyjna, pry­wat­ność i wyob­co­wa­nie w mia­stach. Inte­re­sują go tropy, jakie po sobie zosta­wiamy a także sploty zda­rzeń w cza­sie rze­czy­wi­stym, które można pod­dać wize­run­ko­wej obróbce i prze­kształ­cić w źró­dło infor­ma­cji. Media w jakich pra­cuje to: gene­ra­tywne dzieła sztuki, malar­stwo, insta­la­cje i prace   >

 

Jakub Szczę­sny

Jakub Szczę­sny jest archi­tek­tem z dużym doświad­cze­niem w dzie­dzi­nie reklamy i ilu­stra­cji pra­so­wej. Jest współ­za­ło­ży­cie­lem Spół­dzielni Pro­jek­tanc­kiej Cen­trala z War­szawy. Rów­no­le­gle z zawo­dową reali­za­cją zle­ceń od klien­tów, udziela się w wielu dzia­ła­niach doty­czą­cych prze­strzeni publicz­nej, podej­mu­ją­cych skry­wane kon­flikty w wielu miej­scach Europy, Bli­skiego Wschodu i Austra­lii. Był człon­kiem Aka­de­mie Schloss Soli­tude. Obec­nie uczy w war­szaw­skiej Aka­de­mii Sztuk Pięk­nych na Wydziale Pro­jek­to­wa­nia oraz w War­szaw­skim Insty­tu­cie   >

 

Ginta Tinte Vasermane

Ginta Tine Vaser­mane — łotwe­ska artystka miesz­ka­jąca w Amster­da­mie, uzy­skała sto­pień magi­stra w Nider­landz­kiej Aka­de­mii Fil­mo­wej (2012) oraz licen­cjata sztuk pięk­nych w Aka­demi im. Ger­rit Rie­tveld (2010). Wystawy indwi­du­alne to min. Nomad Win­dow, Frank­fur­ter Kun­stve­rein, Niemcy (2012); and Ramy Robo­cze, Service Garage, Amster­dam, Holan­dia (2012). Nomi­no­wana do nagrody Rene Coelho (2010) przez Holen­der­ski Insty­tut Sztuki Mediów, uzy­skała sty­pen­dium   >

 

Julita Wój­cik

Julita Wój­cik jest znana jako kro­ni­karka pro­win­cjo­nal­nej este­tyki domo­wej. Odno­sząc się do codzien­nych czyn­no­ści, w swo­ich pra­cach zaciera podziały mię­dzy rze­czy­wi­sto­ścią, a sztuką. Jej prace są barwne, a efekt osią­gnięty mini­mal­nymi środ­kami, jak Obie­ra­nie ziem­nia­ków (2001) w gale­rii czy czy­ta­nie Teo­rii widze­nia Strze­miń­skiego kro­wom na polu (Pej­zaż uni­styczny 2007). Rzeźby przed­sta­wia­jące budynki z wiel­kiej płyty, są pro­duk­tem dzia­łal­no­ści rze­komo kobie­cej: szy­deł­ko­wa­nia. Szy­deł­ko­wa­nie, zamia­ta­nie, upra­wia­nie ogródka i zakła­da­nie   >

 

Mau­reen Con­nor & Insty­tut Po–
boż­nych Życzeń

Pole zain­te­re­so­wań Mau­reen Con­nor obej­muje insta­la­cje, wideo, pro­jek­to­wa­nie wnętrz, etno­gra­fię, zasoby ludz­kie, femi­nizm i spra­wie­dli­wość spo­łeczną. Dzia­ła­nia artystki doty­czące miej­sca pracy (od 2000 r.) oraz kolek­tywu Insty­tutu Poboż­nych Życzeń (IWT, od 2008) skut­kuje  inter­wen­cjami, zgłę­bia­ją­cymi postawy i nasta­wie­nie jed­no­stek i insty­tu­cji. Miej­sca, w jakich się poja­wiała artystka obej­mują: Momenta Art, Bro­oklyn; Austriacki Insty­tut Kul­tu­ralny; Akbank, Istam­buł; Alter­na­tiva oraz Insty­tut   >

 

Lisa Enzen­ho­fer & Anna Resch (Lendlabor)

Dwie młode archi­tektki skon­cen­tro­wały się na dzia­ła­niach urba­ni­stycz­nych, bada­jąc prze­strze­nie publiczne i pusto­stany. Lisa Enzen­ho­fer i Anna Resch są zało­ży­ciel­kami wol­nego kolek­tywu Len­dla­bor, zlo­ka­li­zo­wa­nego w dziel­nicy Grazu Lend. Za pracę dyplo­mową Len­dla­bor – od pusto­sta­nów do zaso­bów otrzy­mały w lutym 2012 roku III nagrodę GAD za naj­lep­szą pracę dyplo­mową na Poli­tech­nice w Grazu oraz Nagrodę Rudolfa Wurzera za pla­no­wa­nie   >

 

Law­rence Abu Hamdan

W 2012 roku, lon­dyń­ski arty­sta Law­rence Abu Ham­dan miał dwie wystawy indy­wi­du­alne, gdzie poka­zy­wał nowo zamó­wioną pracę Wol­ność słowa jako taka w Show­room w Lon­dy­nie, oraz The Whole Truch w CASCO w Utrech­cie. Wciąż trwa­jącą reali­za­cję arty­sty Kon­takt słu­chowy ostat­nio poka­zy­wano w gale­rii Arnol­fini w Bry­stolu (2013), a wcze­śniej w 2012 roku na Bien­nale w Taj­pej. Inne prace arty­sty to min. Mode­lowy Sąd, poka­zy­wana   >

 

Maros Krivy

Maros Krivy jest Pro­fe­so­rem Wizy­tu­ją­cym w dzie­dzi­nie Urba­ni­styki na Wydziale Archi­tek­tury Estoń­skiej Aka­de­mii Sztuki w Tal­lin­nie. Dok­to­ry­zo­wał się z urba­ni­styki na Uni­wer­sy­te­cie Hel­siń­skim, ukoń­czył też socjo­lo­gię na Uni­wer­sy­te­cie Karola w Pra­dze i foto­gra­fikę na Uni­wer­sy­te­cie Ślą­skim w Opa­wie. Miał wystawy indy­wi­du­alne w Kra­ko­wie (2011) i Tal­lin­nie (2013), brał też udział w licz­nych wysta­wach gru­po­wych na całym świe­cie. Uzy­skał nagrodę sittcomm.award (2011). Pośród jego publi­ka­cji   >

 

Ewa Kru­szew­ska & Alek­san­dra Polisiewicz

Alek­san­dra Poli­sie­wicz (Aleka Polis), absol­wentka Insty­tutu Sztuki Uni­wer­sy­tetu Ślą­skiego w Cie­szy­nie, dok­to­rantka Uni­wer­sy­tetu Arty­stycz­nego w Pozna­niu. Two­rzy wideo, filmy doku­men­talne, ani­ma­cje, zaj­muje się sztuką cyfrową, per­for­man­sem i malar­stwem. Autorka pro­jektu wir­tu­al­nej rekon­struk­cji War­szawy wg. nie­zre­ali­zo­wa­nych pla­nów faszy­stow­skich War­to­pia.  Jej (post)krytyczna twór­czość otwiera pole do reflek­sji na temat kon­struk­cji toż­sa­mo­ści w prze­strzeni kon­tro­lo­wa­nej przez sze­roko pojętą wła­dzę. Prace Aleki Polis   >

 

Suzanne Lacy

Suzanne Lacy reali­zuje swe prace w for­mie insta­la­cji, wideo i peł­nych roz­ma­chu per­for­man­sów, które czę­sto doty­kają zagad­nień spo­łecz­nych. Jej naj­now­sze prace to: Wyta­tu­owany szkie­let, w Naro­do­wym Cen­trum Sztuki Kró­lo­wej Zofii, Har­mo­no­gram dzia­łań kobiet z Any­ang, Korea, Naskó­rek pamięci oglą­dany ponow­nie na Bien­nale Medel­lin, Trzy tygo­dnie stycz­nia dla Silver Action w Tate Modern. Artystka znana jest też ze swej pracy pisar­skiej,   >

 

Zbi­gniew
Libera

Zbi­gniew Libera to jeden z naj­cie­kaw­szych i naj­waż­niej­szych pol­skich arty­stów. Jego prace — foto­gra­fie, filmy wideo, insta­la­cje, obiekty i rysunki — w prze­ni­kliwy i prze­wrotny inte­lek­tu­al­nie spo­sób grają ze ste­reo­ty­pami współ­cze­snej kul­tury. Jego wstrzą­sa­jące prace wideo z lat 80. (m.in. “Obrzędy intymne” i “Per­se­we­ra­cja mistyczna”) wyprze­dziły o 10 lat falę “sztuki ciała”. W poło­wie lat 90. Libera zaczyna two­rzyć “Urzą­dze­nia korek­cyjne” — obiekty   >

 

MML
Stu­dio

Gil­les Lepore Pro­jek­tant gra­ficzny, autor i reży­ser fil­mów, uro­dzony w Por­ren­truy w Szwaj­ca­rii, ukoń­czył Szkołę Sztuk Sto­so­wa­nych w Bienne (Szwaj­ca­ria). W 2002 roku otrzy­mał Fede­ra­cyjne Sty­pen­dium Pro­jek­tanc­kie i pra­cow­nię w Kra­ko­wie. W 2003, nakrę­cił swój pierw­szy film, The Cage (Klatka) — film ani­mo­wany wyko­nany w stu­dio Jerzego Kuci w Kra­ko­wie — poka­zy­wany na ponad 30 festi­wa­lach na całym świe­cie, który zdo­był wiele nagród i a jego pro­jek­cje   >

 

Ewa
Par­tum

  Sztuka Ewy Par­tum sta­nowi kamień milowy w sztuce dwu­dzie­stego wieku zaś sama artystka należy do naj­wy­bit­niej­szych postaci sztuki euro­pej­skiej, dziś dzięki zmia­nom na mapie poli­tycz­nej odkry­wa­nej na nowo. Jej wcze­sne prace są fun­da­men­talne dla począt­ków pol­skiego kon­cep­tu­ali­zmu a dziś włą­czają się do bie­żą­cego dys­kursu świa­to­wej sztuki. Uro­dzona w 1945 roku w Gro­dzi­sku Mazo­wiec­kim, artystka debiu­to­wała pierw­szymi pra­cami kon­cep­tu­al­nymi   >

 

Seline
Baum­gart­ner

Seline Baum­gart­ner uro­dzona w 1980 roku w Szwaj­ca­rii. Mieszka w Zury­chu i Nowym Jorku. Ukoń­czyła kie­ru­nek sztuk pięk­nych na Uni­wer­sy­te­cie Sztuki i Pro­jek­to­wa­nia, ma za sobą pro­jekt badaw­czy o sztuce i zna­kach Arts & Signs Rese­arch Pro­ject na Uni­wer­sy­te­cie Neu­rop­sy­cho­lo­gii w Zury­chu. Jej prace to w prze­wa­ża­ją­cej czę­ści insta­la­cje, w które włą­czone są rzeźba, wideo, audio i rysunki. Przed­mio­tem zain­te­re­so­wań Baum­gart­ner jest podej­ście jed­no­stek i grup ludzi   >

 

Lisa Schmidt-​​Colinet, Ale­xan­der Schmo­eger i Flo­rian Zeyfang

Lisa Schmidt-​​Colinet, Ale­xan­der Schmo­eger, & Flo­rian Zey­fang współ­pra­cują od 2001 roku, wspól­nie  reali­zu­jąc wystawy i pro­jekty. Jako kolek­tyw arty­styczny /​ archi­tek­to­niczny /​ kura­tor­ski RAIN byli kura­to­rami kilku wystaw, mię­dzy innymi 4D – 4 Dimen­sions, 4 Deca­des (Bien­nale w Hawa­nie, 2003); Super­mo­ver (Foto­fest Houston, 2002); HAL­L­WAY (MAK, Wie­deń, 2001); This Is My House (MAK Schin­dler House Cen­ter for Art and   >

 

Jacek
Sta­ni­szew­ski

Jacek Sta­ni­szew­ski (ur. 1957) ukoń­czył stu­dia na wydziale gra­fiki użyt­ko­wej w ASP w Gdań­sku w latach 1977⁄84. Obec­nie, mając sto­pień dr.hab., pro­wa­dzi swoją pra­cow­nię na wydziale gra­fiki użyt­ko­wej w ASP w Gdań­sku. Brał udział w licz­nych wysta­wach w kraju i zagra­nicą. W latach 1987– 94 pre­zen­to­wał swoją twór­czość w cyklu wystaw indy­wi­du­al­nych Dread Object (1987– Gale­ria S, Sopot i Gale­ria Pro­mo­cyjna, War­szawa; 1989– Gale­ria Wostock, Ber­lin Zachodni i MCK w Lenin­gra­dzie;   >

 

FRAG

FRAG — Forum Roz­woju Aglo­me­ra­cji Gdańśkiej Jeste­śmy grupą miesz­kań­ców aglo­me­ra­cji gdań­skiej, w więk­szo­ści tere­nów śród­miej­skich Trój­mia­sta. Powsta­li­śmy i ist­nie­jemy, by ini­cjo­wać oraz wspie­rać roz­ma­ite dzia­ła­nia zmie­rza­jące do roz­woju aglo­me­ra­cji, odwo­łu­jąc się do domi­nu­ją­cych od 30 lat w świe­cie zachod­nim zja­wisk, takich jak: reur­ba­ni­za­cja, rewi­ta­li­za­cja, kre­owa­nie miast małej odle­gło­ści, par­ty­cy­pa­cja spo­łeczna, mobil­ność aktywna itd. Dostrze­gamy klu­czową rolę komu­ni­ka­cji w funk­cjo­no­wa­niu   >

 

Rebeen Hama­ra­fiq

Rebeen Hama­ra­fiq uro­dził się w Sulay­ma­nyah w Iraku. Stu­dio­wał malar­stwo w insty­tu­cie i Coll­lege of Fine Arts w Sulay­ma­nyah w latach 1994– 2003. Ukoń­czył Diploma Cre­ative oraz prze­mysł kre­atywny w Gold­smi­ths w Lon­dy­nie. W trak­cie ostat­niego roku stu­diów na Gold­smi­ths został pra­cow­ni­kiem mini­ster­stwa kul­tury w Irac­kim regio­nie Kur­dy­stanu. Mieszka i pra­cuje w Sulay­ma­nyah i Londynie. Jest arty­stą pra­cu­ją­cym z rysun­kiem, per­for­man­sem, wideo i innymi mediami, za pomocą któ­rych podej­muje pro­blemy   >