2016, video

Birha to poezja roz­łąki. To słowo pocho­dzące z pen­dżab­skiej poezji sufi­zmu i opi­suje uczu­cia zwią­zane z ocze­ki­wa­niem i lament powo­do­wany przez ból roz­sta­nia. Kie­ru­jąc się poezją i przy­jaź­nią z migru­ją­cymi pra­cow­ni­kami, Birha podąża szla­kiem roz­łąki od odle­głych wio­sek do nie­zna­nych miast. Nie­któ­rzy ze spo­tka­nych ludzi chcą iść do domu, inni czują się wol­nymi z dala od domu, jesz­cze inni zupeł­nie znik­nęli. Birha sytu­uje sie­bie w sta­nie płyn­no­ści, gdzieś gdzie ludzie doświad­czają nie­pew­no­ści co do przy­szło­ści i zatrzy­mani są w ocze­ki­wa­niu. Jedy­nie gło­śne zawo­dze­nie może wyra­zić ich tęsk­notę i stratę.

Praca zamó­wiona na Alter­na­tiva 2016

Ekta_Mittal_foto