Elż­bieta Jabłoń­ska uro­dziła się w 1970 r. w Olsz­ty­nie, mieszka i pra­cuje w Kozielcu. W 1995 r. obro­niła dyplom z gra­fiki warsz­ta­to­wej i aneks z rysunku na Wydziale Sztuk Pięk­nych Uni­wer­sy­tetu Miko­łaja Koper­nika w Toru­niu, na któ­rym od 1996 pra­cuje. Debiu­to­wała w latach 90., należy do czo­łówki pol­skiej sztuki naj­now­szej. Zaj­muje się malar­stwem, rysun­kiem, gra­fiką, foto­gra­fią, insta­la­cją, per­for­man­cem. Pre­zen­to­wała swoje prace w naj­bar­dziej zna­nych pol­skich i zagra­nicz­nych gale­riach.  Jej prace inspi­ro­wane są codzien­no­ścią, czę­sto są nakie­ro­wane na poma­ga­nie innym. Dużą wagę przy­wią­zuje do moż­li­wo­ści spo­tka­nia, wspól­nego spę­dze­nia czasu, a nie pro­duk­cji kolej­nych obiek­tów — ota­cza­nych kul­tem dzieł. Swo­imi przed­się­wzię­ciami sta­wia pyta­nia, jak można zde­fi­nio­wać dzieło i gdzie jest jego miej­sce, kto jest twórcą? Kry­tyka okre­śla ją jako artystkę postfeministyczną.