2009, wydruki lambda usta­wione na drew­nia­nych paletach

Zdję­cia z tej serii zro­bione zostały w trzech róż­nych biblio­te­kach repre­zen­tu­ją­cych ważne kulturalno-​​polityczno-​​filozoficzne prze­strze­nie z cza­sów Zim­nej Wojny na Węgrzech. Punk­tem wyj­ścia dla tej pracy było udo­ku­men­to­wa­nie archi­wów George’a Lukacsa (1885−1971)  znaj­du­ją­cych się w byłej rezy­den­cji tego waż­nego dwu­dzie­sto­wiecz­nego myśli­ciela, mark­si­stow­skiego filo­zofa i lite­rac­kiego kry­tyka, członka Węgier­skiej Aka­de­mii Nauk, któ­rej pozo­sta­wił swoją biblio­tekę i manuskrypty.

Obec­nie bada­cze mają dostęp do około 8000 wolu­mi­nów, gazet, manu­skryp­tów, foto­gra­fii, fil­mów i dźwię­ków, a także naby­tych po jego śmierci ksią­żek i prac filo­zo­ficz­nych. Archi­wum działa także jako muzeum, gdzie nawet spo­sób uło­że­nia ksią­żek pozo­stał zasad­ni­czo nie­tknięty. Pomimo zna­czą­cego dorobku redak­tor­skiego i wydaw­ni­czego archi­wum jest stop­niowo insty­tu­cjo­nal­nie mar­gi­na­li­zo­wane od cza­sów poli­tycz­nych zmian lat 90-​​tych. Mar­gi­na­li­zo­wana jest także postać  i zna­cząca spu­ści­zna Lukácsa, co dowo­dzi nie­moż­no­ści uchwy­ce­nia w cało­ści dorobku filo­zofa oraz jego skom­pli­ko­wa­nego tła politycznego.

Obec­nie rzą­dząca konserwatywno-​​populistyczna par­tia poczy­niła znaczne kroki w kie­runku prze­pi­sa­nia kanonu. Wzma­ga­jąca się reak­cyjna poli­tyka kul­tu­ralna i wyraźny cel by wyma­zać duże i zna­czące czę­ści intelektualno-​​polityczno-​​kulturalnej histo­rii nie tylko zagraża archi­wum ale także ska­zuje spu­ści­znę Lukácsa na znik­nię­cie w kaf­kow­skim biu­ro­kra­tycz­nym labiryncie.

Pracę Półki przy­go­to­wano na wystawę Other Voices, Other Rooms – Attempt(s) at Recon­struc­tion. Fifty Years of the Balázs Béla Stu­dio, która miała miej­sce w Műc­sar­nok /​ Kun­sthalle Buda­pest w 2009. Kura­to­rem  wystawy była Livia Páldi.

Gabriela_Csoszo_foto

Foto. Gabriella Csoszó.