BGamper_sketch

Bar­bara Gam­per, Wcie­laj­cie! (Czwórka poru­sza jed­nym), per­for­mans, 2014

Nowa praca Bar­bary Gam­per łączy jej wie­lo­let­nie zaan­ga­żo­wa­nie w taniec/​performance a tym samym ciało i jego ruch oraz nowe zain­te­re­so­wa­nia poten­cjal­no­ścią utka­nej formy jako narzę­dzia dla zbio­ro­wo­ści. Pod­czas gdy połą­cze­nia wir­tu­alne w róż­nych for­mach mediów okre­ślają dziś formy życia spo­łecz­nego, Gam­per pro­po­nuje byśmy „znów stali się cia­łem (Franco Berardi). Artystka daje nam narzę­dzie rze­czy­wi­stego połą­cze­nia, wie­lo­ra­mienne mięk­kie urzą­dze­nie do sta­wa­nia się wspól­notą. Praca odnosi się do poli­tyki ciała, zwłasz­cza poli­tycz­nej poten­cjal­no­ści ciała. Artystka zadaje pyta­nie o to, jak rze­czy­wi­stość wir­tu­alna jaką obec­nie żyjemy wpły­nie dłu­go­ter­mi­nowo  na ciało fizyczne i men­talne i na rela­cje mię­dzy ludz­kimi cia­łami. Jej pyta­nia doty­czą rela­cji z kapi­ta­li­zmem, bio­tech­no­lo­gią (popra­wia­nie ciała, pro­te­tyka itp.) oraz uak­tyw­nie­niem ciała jako kapi­ta­li­stycz­nego ‘dobra’.

Praca zachęca publicz­ność do uczest­nic­twa. Poza zaan­ga­żo­wa­niem inte­lek­tu­al­nym i zde­rze­niem z dzie­łem sztuki praca  pod­kre­śla waż­ność doświad­cza­nia cia­łem i role uczest­nic­twa w żywym zda­rze­niu. Zachęca widza do aktyw­no­ści. Praca jest żywa tylko wtedy, jeżeli widz staje się uczest­ni­kiem lub aktywistą.

Jak stwier­dza Daniel N. Stern „Formy żywotne łączą ele­menty które wydają ciało doświad­cze­niu czy­nią­cym je odczu­wal­nym i widocz­nym jako pocho­dzą­cym od żywej osoby ist­nie­ją­cej w naszym praw­dzi­wym codzien­nym świe­cie – kogoś kto poru­sza się cza­sie i prze­strzeni z siłą i poczu­ciem kierunku”.