Alek­san­dra Poli­sie­wicz (Aleka Polis), absol­wentka Insty­tutu Sztuki Uni­wer­sy­tetu Ślą­skiego w Cie­szy­nie, dok­to­rantka Uni­wer­sy­tetu Arty­stycz­nego w Pozna­niu. Two­rzy wideo, filmy doku­men­talne, ani­ma­cje, zaj­muje się sztuką cyfrową, per­for­man­sem i malar­stwem. Autorka pro­jektu wir­tu­al­nej rekon­struk­cji War­szawy wg. nie­zre­ali­zo­wa­nych pla­nów faszy­stow­skich War­to­pia.  Jej (post)krytyczna twór­czość otwiera pole do reflek­sji na temat kon­struk­cji toż­sa­mo­ści w prze­strzeni kon­tro­lo­wa­nej przez sze­roko pojętą wła­dzę. Prace Aleki Polis wymy­kają się inter­pre­ta­cjom pro­pa­gan­do­wym, są poszu­ki­wa­niem stra­te­gii kry­tycz­nych przy peł­nej świa­do­mo­ści moż­li­wej porażki.

Ewa Kru­szew­ska, archi­tekt, absol­wentka Wydziału Archi­tek­tury i Urba­ni­styki Poli­tech­niki War­szaw­skiej, wyróż­niona m.in. w 2004 r. (wraz z Jaro­sła­wem Koza­kie­wi­czem) w kon­kur­sie na pro­jekt Muzeum Sztuki Współ­cze­snej w Toru­niu oraz w 2010 r. (we współ­pracy z arch. Kazi­mie­rzem Gór­skim) w kon­kur­sie na pro­jekt Muzeum Pola­ków Ratu­ją­cych Żydów na Pod­kar­pa­ciu im. Rodziny Ulmów w Mar­ko­wej, uczest­niczka (wraz z J. Koza­kie­wi­czem) wystawy Kon­cert Życzeń w Cen­trum Sztuki Współ­cze­snej w War­sza­wie (2005). Od 2003 r. pro­wa­dzi autor­ską pra­cow­nię architektoniczną.