Gianni Pet­tena to arty­sta i teo­re­tyk sztuki. Stu­dio­wał archi­tek­turę we Flo­ren­cji, gdzie stał się jed­nym z  głów­nych repre­zen­tan­tów archi­tek­tury rady­kal­nej – ruchu, który powstał we Wło­szech w 1965 roku, a roz­wi­jał się do 1975, ogar­nia­jąc całą Europę. Inspi­ro­wał się pra­gnie­niem powtór­nej ana­lizy archi­tek­tury w rela­cji do spo­łe­czeń­stwa drogą arty­stycz­nego eks­pe­ry­mentu jako bar­dziej ela­stycz­nego środka, stwa­rza­ją­cego moż­li­wość roz­wią­zań innych niż powszech­nie akcep­to­wane podej­ście funk­cjo­na­li­styczne. Ten wywro­towy ruch przy­jął za przed­miot badań nie­szczelną gra­nicę mię­dzy sztuką, archi­tek­turą i spo­łe­czeń­stwem. Kwe­stio­nu­jąc dwu­po­dział, prze­ciw­sta­wia­jący wspa­nia­łość sztuki funk­cjo­na­li­zmowi archi­tek­tury, ruch trak­towa te dwie dzie­dziny rów­no­waż­nie, obu sta­wia­jąc pyta­nie o wspól­no­to­wość przestrzeni.