HNTBS

Hito Stey­erl, How Not to Be Seen: A Fuc­king Didac­tic Edu­ca­tio­nal .MOV File, 2013

Jak cał­ko­wi­cie znik­nąć w cza­sach nie­koń­czą­cego się zapisu naszych aktyw­no­ści, które są stu­dio­wane z dla celów wojny, kon­troli i  biz­nesu? Jak się wyma­zać, wyjść z kadru? Jeste­śmy cały czas widoczni. Prace Stey­erl poka­zują nam jak bar­dzo nasza rze­czy­wi­stość jest pom­pa­tyczna, skon­tro­lo­wana, będąca przed­mio­tem nie­usta­ją­cego cyfro­wego śledz­twa.  Krążą nad nami sate­lity i drony, każdy z nas jest już zapewne obra­zem zło­żo­nym z nie­zli­czo­nych pik­seli. Świat jest obra­zem, stwo­rzo­nym głów­nie do mili­tar­nych celów. Mie­sza­jąc roz­ma­ite tech­no­lo­gie obra­zo­wa­nia Stey­erl opo­wiada ponie­kąd histo­rię obrazu reje­stro­wa­nego, jego triki i este­tykę. Główną loka­li­za­cją w fil­mie jest wiel­ko­ska­lowy obiekt słu­żący od lat 50  Siłom Powietrz­nym Sta­nów Zjed­no­czo­nych do kali­bra­cji ostro­ści przy ana­lo­go­wej reje­stra­cji świata jako obrazu. Dopiero w oko­li­cach roku 2000 wpro­wa­dzono nowy model, który pozwala na kali­bra­cję sprzętu reje­stru­ją­cego w pik­se­lach. Roz­dziel­czość jest tym, co deter­mi­nuje widocz­ność.  Głos pod­ło­żony w fil­mie jest gene­ro­wany cyfrowo i zwraca się do nas z iry­tu­jącą, meta­liczną inwo­ka­cją. W tym rze­komo edu­ka­cyj­nym video  z wła­ści­wym sobie poczu­ciem humoru  Stey­erl dora­dza nam, jak znik­nąć w cza­sach widocz­no­ści. Sto­pić się kamu­fla­żem z green boxem, chyba, że jesteś „kobietą w pew­nym wieku”, miesz­kasz  na zamknię­tym osie­dlu lub zmniej­szasz się celowo do wiel­ko­ści piksela.