Maria Laet — uro­dzona w 1982 r. w Rio de Jane­iro, gdzie mieszka i pra­cuje. Jej prak­tyka łączy wiele dys­cy­plin i składa się z serii wyda­rzeń będą­cych rezul­ta­tem sub­tel­nych gestów i inter­wen­cji w prze­strzeni publicz­nej i pry­wat­nej. Medium w jej pra­cach jest sam akt jako prze­wody i plat­formy dla dzia­łań Laet; skóry, które prze­ka­zują jej inten­cje i uka­zują sam akt jako archi­wum. Jej prak­tyka nazna­czona jest przez wraż­li­wość wyra­żaną czę­sto przez biało– czarną paletę pod­kre­śla­jącą pozor­nie mini­ma­li­styczne podej­ście, które osta­tecz­nie wska­zuje na fizyczne i nie­fi­zyczne jako­ści jej pracy. Pytana o defi­ni­cję swo­jej swo­jej pracy, Laet powo­łuje się na mem­branę i prze­strzeń jako na ele­menty, które zara­zem łączą jak i dzielą. Powyż­sze kate­go­ry­za­cje zostają pod­kre­ślone w entro­pij­nej natu­rze jej prac, które przy pierw­szym spoj­rze­niu wydają się spo­kojne i zrów­no­wa­żone. Jed­nakże, to począt­kowe wra­że­nie jed­no­rod­no­ści, zmu­sza do zakwe­stio­no­wa­nia poję­cia gra­nicy jako powierzchni. Prace Marii Laet poka­zy­wane są od 2005 r. na wysta­wach indywidualnych