Maros Krivy facade studies small

Maros Krivy

a/​ Świeżo malo­wane! Foto­gra­fie

2010–2013

b/​ Świeżo malo­wane! /​ Stu­dia fasad

2013

c/​ New Coat of Paint /​ Mapy w kolorze

2013

 

W ciągu ostat­nich dzie­się­ciu lat budynki w Euro­pie Środ­ko­wej i Wschod­niej pokryły się fan­ta­zyj­nymi pla­mami żółci, oranżu, różu, fio­letu i zie­leni. Kon­trast pomię­dzy sza­rymkolo­ro­wym stał się przed­mio­tem szcze­gól­nego zain­te­re­so­wa­nia w przed­się­wzię­ciu Świeżo malo­wane!codzien­nym języku ery post­so­cja­li­stycz­nej osie­dla miesz­ka­niowe i bloki z wiel­kiej pły­tuy opi­sy­wano jako “szare”. Odcie­nie zna­cze­niowe “sza­ro­ści” obej­mują nie­od­łączne kono­ta­cje nega­tywne: ano­ni­mo­wość, nudę i osa­mot­nie­nie. W tym kon­tek­ście, kolo­rowe fasady ucie­le­śniają obiet­nicę szczę­ścia, które można będzie odna­leźć w ide­ałach archi­tek­to­nicz­nej róż­no­rod­no­sci, odmien­no­ści i jed­nost­ko­wo­ści. Ale czy dzi­siej­sza uto­pia nie jest niczym wię­cej niż roz­mon­to­wy­wa­niem uto­pii moder­ni­stycz­nej okresu powo­jen­nego, kiedy kolory zaczy­nają wypie­rać sza­rość, a ide­ały jed­nost­ko­wo­ści – ide­ały wspólnotowe?