SwietlikCora

Cora Pian­toni, Na szczy­tach wła­dzy, 2013

W fil­mie zre­kon­stru­owano typową sytu­ację pra­cow­ni­ków Spół­dzielni Świe­tlik w oto­cze­niu prze­my­sło­wym. Spół­dziel­nia Usług Wyso­ko­ścio­wych Świe­tlik była orga­ni­za­cją akty­wi­stów opo­zy­cyj­nych i indy­wi­du­ali­stów; miej­scem, w któ­rym począ­tek wzięły wie­lo­let­nie przy­jaź­nie  labo­ra­to­rium nie­za­leż­nych metod pracy i takichże idei poli­tycz­nych. Człon­ko­wie Świe­tlika byli grupą ludzi, któ­rzy pra­gnęli zmiany sys­temu. Ich praca odby­wa­jąca się na dużej wyso­ko­ści była ryzy­kowna. To fizyczne ryzyko miało  swój odpo­wied­nik w oso­bi­stym zagro­że­niu wyni­ka­ją­cym z utrzy­my­wa­nia ści­słych rela­cji z opo­zy­cją. Wyso­ko­ściowcy ze Świe­tlika mieli różne poglądy. Mówią o swych doświad­cze­niach w ramach Spół­dzielni, popar­ciu dla opo­zy­cji, prze­ni­ka­niu się życia zawo­do­wego z pry­wat­nym oraz o tym, jak doświad­cze­nia z prze­szło­ści stały się pod­stawą, na któ­rej budują obecny udział w pol­skim spo­łe­czeń­stwie i poli­tyce. Na człon­ków daw­nego Świe­tlika można spoj­rzeć jak na grupę archi­tek­tów, któ­rzy zde­kon­stru­owali stare struk­tury w latach 1980., a u progu lat 1990. roz­po­częli pla­no­wa­nie i budowę nowej Polski.