Jesse Jones, the selfish act of community, 2012

Jesse Jones, The Sel­fish Act of Com­mu­nity, video, 2012

The Sel­fish Act of Com­mu­nity to nowy film autor­stwa Jesse Jones, który ana­li­zuje histo­ryczne eks­pe­ry­menty w ramach tera­pii roz­wią­zy­wa­nia kon­flik­tów. Pre­zen­to­wany film jest adap­ta­cją kla­sycz­nego spo­tka­nia w ramach sesji tera­pii gru­po­wej, zor­ga­ni­zo­wa­nego przez ame­ry­kań­skiego psy­cho­loga Carla Rogersa w 1968 roku. Zamie­rze­niem spo­tka­nia było zgro­ma­dze­nie grupy repre­zen­ta­tyw­nej spo­łe­czeń­stwa ame­ry­kań­skiego w celu prze­ana­li­zo­wa­nia roli ego w dyna­mice spo­łecz­nej. Poprzez ponowne przed­sta­wie­nie tego wyda­rze­nia jako dosłow­nej adap­ta­cji sce­no­pisu z owego spo­tka­nia, Jones ujaw­niła zmiany jakie zaist­niały w naszym postrze­ga­niu poli­tyki na prze­strzeni ostat­nich 50-​​ciu lat, sku­pia­jąc się szcze­gól­nie na tym, jak idee kontr­kul­tury lat sześć­dzie­sią­tych prze­nik­nęły pra­gnie­nia tzw. mil­czą­cej więk­szo­ści.

W chwili podob­nego kry­zysu i poli­tycz­nego nie­za­do­wo­le­nia, film Jones sta­wia pyta­nie, czego możemy nauczyć się poprzez poczu­cie zbież­no­ści i wspól­noty z prze­szło­ścią. The Sel­fish Act of Com­mu­nity kwe­stio­nuje nasz spo­sób widze­nia, nie tylko przez pry­zmat róż­no­rod­nych mecha­ni­zmów histo­rycz­nych, ale także poprzez nie­ustanne zmiany w spo­so­bie, w jaki pod­cho­dzimy do życia codzien­nego i naszych doświad­czeń. Emo­cjo­nalny występ akto­rów uwy­pu­kla zło­żo­ność emo­cjo­nal­nych doświad­czeń w kon­tek­ście doznań spo­łecz­nych. Rolę dra­ma­turga i tera­peuty mie­szają się wza­jem­nie w celu zaob­ser­wo­wa­nia ewo­lu­cji doświad­czeń poli­tycz­nych jako urze­czy­wist­nio­nych rela­cji z rze­czy­wi­sto­ścią i społecznością.