STRIKE1

Hito Stey­erl, Ude­rze­nie, 2012

Wkła­dem Hito Stey­erl w wystawę jest jej wideo pt. Ude­rze­nie (2012). Stey­erl, któ­rej przed­mio­tem zain­te­re­so­wa­nia prak­tycz­nego i teo­re­tycz­nego jest sta­tus wize­runku, w tej pracy czyni rady­kalny krok w kie­runku jego re-​​materializacji. Artystka we wła­snej oso­bie pod­cho­dzi do pustego moni­tora z dłu­tem i młot­kiem w dłoni, włosy ma zmierz­wione, a dzia­ła­niem wpro­wa­dza teo­rię w prak­tykę. Tak oto odsła­nia dzik­szą, rady­kal­niej­szą i niczym nie­skrę­po­waną stronę swej oso­bo­wo­ści. Jedno ude­rze­nie i matryca moni­tora pęka, spod niej wyła­nia się dotąd ukryta, abs­trak­cyjna forma. Ekran, słu­żący do prze­no­sze­nia obra­zów sam staje się obra­zem i odsła­nia swą mate­rialną kru­chość. Inter­wen­cja dłuta w powierzch­nię, któ­rej mate­rialna struk­tura sym­bo­li­zuje brze­mienną i nie­zgłę­bioną prze­szłość tej dru­giej strony, a zara­zem nie­zno­śną lek­kość nio­sącą ze sobą potwor­ność współ­cze­snych reprezentacji.