Stanza small

Stanza, Zur­ba­ni­zo­wane poko­le­nie: próba wyobra­że­nia świata z per­spek­tywy wszyst­kich na raz, 2002–2005

Praca Zur­ba­ni­zo­wane poko­le­nie to próba wyobra­że­nia sobie świat widzia­nego oczami wszyst­kich na raz. W Zur­ba­ni­zo­wa­nym poko­le­niu, Stanza wnika w stany emo­cjo­nalne metro­po­lii i kon­tem­pluje świat powszech­nej inwi­gi­la­cji. Praca jest zbio­rem zapi­sów z kamer prze­my­sło­wych, zain­sta­lo­wa­nych w róż­nych miej­scach na świe­cie, pro­jek­to­wa­nych w cza­sie rze­czy­wi­stym w inter­ne­cie, które ujęte zostają w stru­mie­nie wideo, two­rzące wie­lo­war­stwowe struk­tury wizu­alne. Kamery są zawsze włą­czone, stąd praca zmie­nia się bez­u­stan­nie, odda­jąc nie­prze­rwa­nie ewo­lu­ujący obraz miej­skich kra­jo­bra­zów i ich mieszkańców.

Dostęp do obrazu któ­rejś z licz­nych, pra­cu­ją­cych jed­no­cze­śnie kamer odbywa się na zasa­dzie przy­padku w cza­sie rze­czy­wi­stym i w ten spo­sób powstaje ten miej­ski gobe­lin. To co widzimy, to ewo­lu­ujące dzieło sztuki gene­ra­tyw­nej. Zda­rze­nia na obra­zach pocho­dzące z miast odby­wają się w momen­cie, gdy je oglą­damy, a cała praca wideo przed­sta­wia w try­bie on line rze­czy­wi­sto­ści ist­nie­jące w prze­strze­niach miast. Takie oglą­dane cza­sie rze­czy­wi­stym spo­łe­czeń­stwo inwi­gi­la­cyjne zostaje prze­two­rzone w postać sia­tek. Dane, jakie oglą­damy pod­le­gają ochro­nie usta­wo­wej. Tutaj, zostają wyne­go­cjo­wane w postać taką, jaką oglą­damy: praca wideo roz­gry­wa­jąca się w sieci w cza­sie rze­czy­wi­stym, spra­wia wra­że­nie jak­by­śmy oglą­dali film. Jed­nak to nie fil­mowa fik­cja — to auten­tyczne doświad­cze­nie mia­sta w cza­sie rze­czy­wi­stym, widziane w zwie­lo­krot­nio­nej perspektywie.