2015, dwu­ka­na­łowe wideo, tapeta inspi­ro­wana wzo­rem na szkle zapro­jek­to­wa­nym przez archi­tekta Josefa Hof­f­manna, 69min

Ta praca wideo to mikro-​​biografia pra­cow­ni­ków z Kraju Sudec­kiego, któ­rym dano zatrud­nie­nie w hucie szkła w Småland (Szwe­cja) po Dru­giej Woj­nie Świa­to­wej. Histo­ria skon­stru­owana jest jako tryp­tyk. Na pracę składa się odczy­ty­wa­nie tek­stu przez dwóch akto­rów sie­dzą­cych naprze­ciwko sie­bie i slide-​​show poka­zu­jący dło­nie prze­rzu­ca­jące wizu­alny mate­riał łączący się z tym o czym mówią akto­rzy. Tekst i obrazki to wynik pogłę­bio­nych badań skła­da­ją­cych się z wywia­dów, indy­wi­du­al­nych histo­rii miesz­kań­ców miast hut­ni­czych oraz dużej ilo­ści mate­ria­łów archiwalnych.

Nar­ra­cja pro­wa­dzi nas poprzez te różne miej­sca, histo­rie i warunki. Poru­sza się mię­dzy płasz­czy­zną indy­wi­du­alną by sta­wiać pyta­nia doty­czące toż­sa­mo­ści naro­do­wej i jej repre­zen­ta­cji, ale także uwy­pu­kla losy pra­cow­ni­ków huty szkła, kształ­to­wane przez wojnę i różne sys­temy polityczne.

Jest natu­ralna pro­stota w spo­so­bie w jaki Ingela Johans­son, pocho­dząca z mia­steczka hut­ni­czego Boda, uka­zuje ważną współ­cze­śnie histo­rię. Poka­zuje w jaki spo­sób migra­cja oraz prze­ka­zy­wa­nie wie­dzy są ze sobą połą­czone i w jaki spo­sób ludz­kie życia pod­dane są dyk­ta­towi pomy­słów politycznych.

Ingela_Johanson_foto1