2006-18m

Johanna Bil­ling, Gdzie ona zmie­rza, 2001

Zre­ali­zo­wany w 2001 roku film doku­men­talny, prze­kra­cza­jąc ramy gatunku, sku­pia się na zanie­dba­nym ośrodku wypo­czyn­ko­wym na morzem nie­da­leko Oslo w Nor­we­gii. Część tego ośrodka, pomy­śla­nego by przy­no­sić korzyść miesz­kań­com Oslo, powstała w latach 1930 (proj. Ole Link Schi­stad i Eyvind Mostue, 1934), inne ele­menty, to pozo­sta­ło­ści po funk­cjo­na­li­stycz­nej archi­tek­tu­rze w Oslo. W 2001 roku, zde­cy­do­wano się zli­kwi­do­wać Ośro­dek, ponie­waż pań­stwo ani nie miało woli, ani moż­li­wo­ści jego finan­so­wa­nia, co doj­mu­jąco sprze­nie­wie­rza się ide­ałom zdro­wia i dobro­stanu z lat trzy­dzie­stych ubie­głego wieku. Pro­wo­ka­cyjna struk­tura nar­ra­cji filmu, wzmoc­niona formą pętli w jakiej się go poka­zuje, kon­cen­truje się na mło­dej kobie­cie, waha­ją­cej się na tram­po­li­nie i nie­mal kom­plet­nym braku reak­cji na jej poczy­na­nia ze strony innych kąpie­lo­wi­czów. Sfera pry­watna i publiczna zostają pod­dane pró­bie i prze­mie­szane poprzez inter­wen­cję kamery, a sub­telny dra­mat – wyci­szony i spo­wol­niony, zwra­ca­jąc się ku wnę­trzu pro­ta­go­nistki – kie­ruje widzów w stronę jej myśli. Zacho­wa­nie mło­dej kobiety na tram­po­li­nie, bole­śnie ilu­struje napię­cia mię­dzy wolą jed­nostki a struk­tu­rami wła­dzy, które narzu­cają się jed­nost­kom w postaci znor­ma­li­zo­wa­nych ocze­ki­wań społecznych.

Kamera: Henry Moore Selde

Pro­duk­cja: Moderna Museet Pro­jektOslo Kun­sthall