wse_log_pop

Wir­tu­alna Strefa Eko­no­miczna /​ Alter­na­tiva na Jar­marku Św. Dominika

05.08 — 11.08.2013

Kon­cep­cja kura­tor­ska: Kuba Szreder

Pro­jek­tanci Kio­sku WSE: Nata­lia Romik, Maciej Czeredys

Wyko­na­nie Kio­sku WSE: Agnieszka Szre­der, Jan Szreder

Uczest­ni­czący arty­ści: Jesper Alvaer i Isa­bela Gros­se­ová, Mar­sha Brad­field, Maya Gor­don, Folke Köb­ber­ling, Jacek Niegoda

Ekipa WSE: Miro Gór­czyń­ski, Dorota Zapal­ska, Szy­mon Żydek

Wir­tu­alna Strefa Eko­no­miczna to strefa eko­no­micz­nej wyobraźni, żywa wypustka Alter­na­tivy na Jar­marku św. Domi­nika. Sam Jar­mark jest corocz­nym świę­tem ulicz­nego han­dlu, atrak­cją, która ściąga do cen­trum Gdań­ska rze­sze tury­stów. WSE sytu­uje się wewnątrz tego naj­więk­szego w regio­nie Bał­tyku miej­skiego tar­go­wi­ska, prze­kształ­ca­jąc go od środka wedle zasad wir­tu­al­nych eko­no­mii. Na stra­ga­nie Alter­na­tivy nie sprze­da­jemy skó­rza­nej galan­te­rii, sta­rych zega­rów, mor­skich land­sza­ftów czy wyro­bów z bursz­tynu. W naszym Kio­sku grupa pol­skich i mię­dzy­na­ro­do­wych arty­stów oddaje się eks­pe­ry­men­tom z róż­nymi for­mami nie­ko­mer­cyj­nej wymiany, wyobra­że­nio­wej gospo­darki, han­dlu na opak, kal­ku­la­cji na wspak. W prze­ci­wień­stwie do spe­cjal­nych stref eko­no­micz­nych WSE nie działa wedle uświę­co­nych praw mak­sy­ma­li­za­cji zysku i (niby) racjo­nal­nej kal­ku­la­cji, WSE jest tym­cza­so­wym ośrod­kiem arty­stycz­nej gry z obja­wio­nymi praw­dami eko­no­mii, prze­kra­cza gra­nice eko­no­micz­nej wyobraźni.

Archi­tek­tura WSE, zapro­jek­to­wana przez Macieja Cze­re­dysa i Nata­lię Romik, nawią­zuje do fan­ta­zma­tycz­nych for­muł wir­tu­al­nej eko­no­mii. Zacie­ka­wia prze­chod­niów wer­ty­kalną, roz­je­żoną geo­me­trią, zmie­nia­jącą się podle dzia­łań i inten­cji arty­stów. Obło­żone lustrami labo­ra­to­rium działa niczym kame­leon– zwier­cia­dło, zlewa się z komer­cyj­nym oto­cze­niem, odbi­ja­jąc codzienną rze­czy­wi­stość jarmarku.

WSE towa­rzy­szy filo­zo­ficzna poga­danka o eko­no­mii, zaaran­żo­wany we współ­pracy z Wol­nym Uni­wer­sy­te­tem Warszawy.

Har­mo­no­gram Działań:

05.08 — 11.08 — Mar­sha Brad­field, pro­jekt badaw­czy, Za Moje i Twoje Port­fo­lio: rów­no­ściowy wzrost mię­dzy­oso­bo­wego kapi­tału inte­re­sa­riu­szy WSE

05.08 — 06.08 — Folke Koeb­ber­ling, insta­la­cja pro­ce­su­alna, Tages­fi­liale Köb­ber­ling Elektronik

07.08 — 08.08 - Jacek Nie­goda, punkt usług arty­stycz­nych, Punkt Sepa­ra­cji Barw

09.08 - start: 16:00 poga­danka z Micha­łem Kozłow­skim w ramach Wol­nego Uni­wer­sy­tetu War­szawy /​ Skąd się bie­rze war­tość czyli o co wła­ści­wie cho­dziło bro­da­temu filo­zo­fowi z Trewiru

09.08 — 10.08 — Maya Gor­don, kolek­cja, Mniej lub Bar­dziej Nama­calne Oso­bli­wo­ści ze Zbio­rów May’i Gordon

11.08 — Jesper Alvaer i Isa­bella Gro­se­ova, per­for­mans, Płynne Poziomowanie

Opisy:

Marsha

Mar­sha Brad­field, Za Moje i Twoje Port­fo­lio: rów­no­ściowy wzrost mię­dzy­oso­bo­wego kapi­tału inte­re­sa­riu­szy WSE

W trak­cie dzia­łań arty­stycz­nych oprócz pie­nię­dzy liczą się także wza­jemna inspi­ra­cja, wspar­cie i przy­jaźń. Ich prze­pły­wów nie da się poli­czyć rów­nie łatwo jak jenów, dola­rów, euro czy zło­tych. Twarda gotówka jest oczy­wi­ście istotna, ale w pro­ce­sie arty­stycz­nym pod­lega trans­mu­ta­cji, wytwa­rza sze­reg innych war­to­ści. Mar­sha Brad­field przy­pa­trzy się jak ta trans­for­ma­cja prze­biega w przy­padku Wir­tu­al­nej Strefy Eko­no­micz­nej. Zbada kto i na jakich warun­kach w niej uczest­ni­czy oraz jak w WSE prze­ci­nają się sym­bo­liczne, inter­per­so­nalne i finan­sowe eko­no­mie. Jej arty­styczny pro­ces badaw­czy obej­mie socjo­lo­giczne obser­wa­cje, trans­wer­salną poetykę oraz eks­pe­ry­men­talną kar­to­gra­fię. W jego wyniku powstaną tek­sty, wideo, foto­gra­fie i inne obiekty arty­styczne, które mapo­wać będą warunki (nie)możliwości Wir­tu­al­nej Strefy Eko­no­micz­nej. Za Moje i Twoje Por­to­fo­lio jest efek­tem współ­pracy Mar­shy Brad­field z Szy­mo­nem Żyd­kiem i pozo­sta­łymi inte­re­sa­riu­szami WSE

Folke

Folke Köb­ber­ling, Tages­fi­liale Köb­ber­ling Elek­tro­nik
Folke Köb­ber­ling dosłow­nie zamieni WSE w punkt oporu, insta­lu­jąc w niej tym­cza­sową gałąź swego pata­biz­nesu Tages­fi­liale Köb­ber­ling Elek­tro­nik. W 2002 roku artystka odzie­dzi­czyła po ojcu pod­upa­dły sklep-​​warsztat z czę­ściami elek­tro­nicz­nymi, z maga­zy­nem peł­nym urzą­dzeń i czę­ści zamien­nych. Folke Köb­ber­ling prze­mia­no­wała go na Tages­fi­liale (sklep jed­no­dniowy) Köb­ber­ling Elek­tro­nik, który prze­jął po zban­kru­to­wa­nym inte­re­sie zapasy opor­ni­ków, roz­po­czy­na­jąc ich sekretną dys­try­bu­cję. Tages­fi­liale dzia­łał wszę­dzie tam, gdzie nie powi­nien tego robić, w gale­riach han­dlo­wych, super­mar­ke­tach i sie­ciów­kach, prze­kra­cza­jąc zakazy, które kon­tro­lują prze­strzeń publiczną. Folke Köb­ber­ling trak­tuje opor­niki w spo­sób zaska­ku­jąco podobny do opo­zy­cji z lat 1980, dla któ­rej opor­nik w kla­pie sym­bo­li­zo­wał spo­łeczny i poli­tyczny opór. Dys­try­bu­ując opor­niki w kolebce Soli­dar­no­ści Tages­fi­liale będzie anga­żo­wać publicz­ność w reflek­sję nad kon­su­me­ry­zmem, gospo­darką, oby­wa­tel­skim nie­po­słu­szeń­stwem i prze­strze­nią publiczną.

Niegoda

Jacek Nie­goda, Punkt Sepa­ra­cji Barw
Sepa­ra­cja Barw to usługa arty­styczna dla wizy­tu­ją­cych Jar­mark Św. Domi­nika. W warsz­ta­cie Jacka Nie­gody można popra­wić czę­ści gar­de­roby, przed­mioty gospo­dar­stwa domo­wego, drobne sprzęty, meble. O ile w punk­cie repa­sa­cji można pod­nieść oczko w nylo­no­wych poń­czo­chach, w zakła­dzie szew­skim napra­wić buty, u kalet­nika zszyć roz­prutą torebkę, w Punk­cie Sepa­ra­cji Barw można pre­pa­ro­wać przed­mioty biało– czer­wone. W Sepa­ra­cji Barw można odpruć, ode­rwać, odkrę­cić, odciąć, odła­mać, odse­pa­ro­wać białe od czer­wo­nego. W Punk­cie Sepa­ra­cji Barw można przy­wró­cić przed­mio­tom i sprzę­tom jakość czy­stych barw.

Czu­jesz się skrę­po­wany ide­olo­gią barw?

Przy­gnę­bia Cię ofi­cjalna poli­tyka kolorów?

Przyjdź do punktu Sepa­ra­cji Barw!

Czas na czy­ste kolory!

Biały!

Albo!

Czer­wony!

Nie chcesz być biały?

Możesz być czerwony!

Wybór należy do Ciebie!

Przy­nieś kape­lusz biało-​​czerwony. Po Sepa­ra­cji Barw otrzy­masz biały albo czerwony.

Przy­nieś perukę biało-​​czerwoną. Po Sepa­ra­cji Barw otrzy­masz białą albo czerwoną.

Przy­nieś biało-​​czerwony kubek do kawy. Po Sepa­ra­cji Barw otrzy­masz tylko biały.

Rów­nież na miej­scu już gotowe przed­mioty gospo­dar­stwa domo­wego po Sepa­ra­cji Barw.

Punkt Sepa­ra­cji Barw nie ponosi odpo­wie­dzial­no­ści za efekt koń­cowy wyko­na­nej usługi.

Po zle­ce­niu Sepa­ra­cji Barw rekla­ma­cji nie uwzględniamy.

Maya

Maya Gor­don, Mniej lub Bar­dziej Nama­calne Oso­bli­wo­ści ze Zbio­rów Mai Gor­don
Przez ponad pięć­dzie­siąt lat Maya Gor­don prze­szu­ki­wała pchle targi i sklepy ze sta­rzy­zną w poszu­ki­wa­niu spe­cjal­nych przed­mio­tów. Obiek­tów, które mają to coś, co przy­po­mina pierw­sze odkry­cia z dzie­ciń­stwa, kiedy świat wciąż był jesz­cze zacza­ro­wany. Może to być konik z cza­sów Impe­rium Rzym­skiego czy też pla­sty­kowa podo­bi­zna Sad­dama Husajna. Łączą je nie­wi­dzialne struny, które prze­pla­tają się z życiem, wspo­mnie­niami i pra­gnie­niami artystki. Na Jar­marku Maya po raz pierw­szy publicz­nie zapre­zen­tuje swoje Zbiory. Zaprosi odwie­dza­ją­cych na nie­zwy­kłą prze­chadzkę po mean­drach pamięci i zauł­kach jar­mar­ków ze wszyst­kich stron świata.

Jesper

Jesper Alvær i Isa­bela Gros­se­ová, Płynne pozio­mo­wa­nie
Na zamknię­cie WSE Jesper Alvaer z Isa­belą Grosseová’ą zor­ga­ni­zują płynne sym­po­zjum na temat prze­le­wa­ją­cego się nad­miaru i mar­no­traw­stwa. Będą niczym hac­ke­rzy wbi­jać się w line­arny prze­pływ ryn­ko­wej ener­gii i zdro­wo­roz­sąd­ko­wych kal­ku­la­cji. Wywrócą je do góry nogami i prze­ni­cują, kie­ru­jąc uczest­ni­ków ku głę­bo­kim pokła­dom pod­świa­do­mo­ści. Jako kata­li­za­tora użyją lekko alko­ho­li­zo­wa­nego napoju, sta­ran­nie odmie­rza­nego w pię­ciu nastę­pu­ją­cych po sobie daw­kach, pro­wa­dzą­cych do stop­nio­wego pozio­mo­wa­nia i pro­gre­syw­nego upo­je­nia. Sym­po­zjum zor­ga­ni­zo­wane przez dwójkę arty­stów obej­muje też kom­bi­na­cję odnie­sień geo­gra­ficz­nych do histo­rii eko­no­micz­nej Hanzy. Tu prze­wi­dziano bar­dziej wyra­fi­no­wane bada­nia nad zmie­nia­ją­cymi się realiami rynku, gdzie idee będą for­mu­ło­wane się w głę­biach sta­nów wska­zu­ją­cych na wyso­kie, acz jesz­cze nie pozba­wione świa­do­mo­ści, spo­ży­cie. Uczest­ni­kom sym­po­zjum, prze­cho­dzą­cym przez tę iście czy­ś­cową drogę, towa­rzy­szyć będzie prze­wod­nik wizu­alny, podzie­lony dokład­nie na pięć pro­gre­syw­nych pozio­mów inicjacji.

Michał Kozłow­ski, Skąd się bie­rze war­tość czyli o co wła­ści­wie cho­dziło bro­da­temu filo­zo­fowi z Tre­wiru
Kla­syczni eko­no­mi­ści XVIII i XIX wieku twier­dzili, że źró­dłem eko­no­micz­nej war­to­ści jest praca. Nie ina­czej sądził Karol Marks. Eko­no­mi­ści współ­cze­śni uznali ten skąd­inąd dość zdro­wo­roz­sąd­kowy pogląd za archa­iczny prze­sąd. War­tość to nic innego niż cena, a ta regu­lo­wana jest sto­sun­kiem popytu i podaży. Praca nie ma tu nic do rze­czy. Praca jest po pro­stu jed­nym z kosz­tów albo usługą, którą kupu­jemy na wol­nym rynku. Towa­rem jak każdy inny. Czy aby na pewno?

Bio:

Folke Köb­ber­ling ukoń­czyła stu­dia arty­styczne w Aka­de­mii Sztuk Pięk­nych w Kas­sel, w Emily Carr Insti­tute of Art&Design w Van­co­uver (Kanada) oraz na Uni­ver­sity of Cen­tral Lan­ca­shire w Pre­ston (Wielka Bry­ta­nia). Jej prace doty­czą głów­nie prze­strzeni miej­skiej jako pola eks­pe­ry­men­tów arty­stycz­nych, spo­łecz­nych i eko­no­micz­nych. W ramach swo­ich inter­wen­cji, per­for­mance i insta­la­cji kry­tycz­nie ana­li­zuje spo­łe­czeń­stwo coraz bar­dziej zdo­mi­no­wane przez kon­sump­cjo­nizm i dąże­nie do zysku. Od 1998 roku współ­pra­cuje z Mar­ti­nem Kaltwasserem.

Mar­sha Brad­field jest artystką, kura­torką, teo­re­tyczką i nauczy­cielką aka­de­micką, która eks­plo­ruje dia­lo­giczne modele współ­pracy arty­stycz­nej oraz ich eko­no­miczne aspekty. Współ­pra­cuje z Cri­ti­cal Prac­tice, Artle­aks, Con­tem­po­rary Marxist Group, Pre­ca­rious Wor­kers Bri­gade oraz Pan­gea Sculp­tors’ Centre.

Jacek Nie­goda stu­dio­wał na Wydziale Rzeźby ASP w Gdań­sku, współ­pra­co­wał z Gale­rią Wyspa oraz Otwar­tym Ate­lier (póź­niej­szym CSW Łaź­nia) w Gdań­sku. Współ­za­ło­ży­ciel Fun­da­cji Wyspa Pro­gress oraz Cen­tral­nego Urzędu Kul­tury Tech­nicz­nej (CUKT). Reali­zuje wide­opro­jekty i akcje arty­styczne. W swo­ich reali­za­cjach odnosi się do rela­cji pomię­dzy wła­dzą, tech­niką, sztuką. Mieszka i pra­cuje w Gdańsku.

Maya Gor­don łączy sztukę z życiem pomię­dzy Pol­ską, kra­jem jej dzie­ciń­stwa, Tel Awi­wem, do któ­rego wyemi­gro­wała jesz­cze w latach 50-​​tych i Amster­da­mem, mia­stem, w któ­rym do tej pory kon­ty­nu­uje swoje arty­styczne poszu­ki­wa­nia. W swo­ich pra­cach podej­muje pro­blemy pamięci, toż­sa­mo­ści i tęsknoty.

Jesper Alvaer zdo­by­wał for­malne wykształ­ce­nie arty­styczne w Pra­dze, Nowym Jorku i Kita­ky­ushu w Japo­nii. Wiele z jego dzia­łań ma cha­rak­ter dłu­go­ter­mi­no­wych badań, ana­li­zu­ją­cych skutki kul­tu­ro­wych kon­wen­cji. Pro­jekty arty­sty czę­sto nie mają aspektu wizu­al­nego lub mate­ria­li­zują się w postaci insta­la­cji, publi­ka­cji, pogło­sek czy per­for­man­sów. Alvaer mieszka obec­nie w Oslo, gdzie od ponad dwu lat pra­cuje w Aka­de­mii Sztuki i tam też przy­go­to­wuje dużą wystawę, poświę­coną zagad­nie­niu onto­lo­gicz­nych aspek­tów zaangażowania.

Isa­bela Gros­se­ová pra­cuje w sze­regu roz­ma­itych mediów. Po ukoń­cze­niu MFA na Aka­de­mii Sztuk Pięk­nych w Pra­dze, pra­co­wała jako archi­tektka w pra­skiej pra­cowni archi­tek­to­nicz­nej Josefa Ple­skota AP, a także w pra­cowni Vito Acconci’ego w Nowym Jorku. Nie­dawno ukoń­czyła stu­dia pody­plo­mowe z dzie­dziny sztuki ma HISK w Gan­da­wie w Belgii.

dr Michał Kozłow­ski — wykłada filo­zo­fię na Uni­wer­sy­te­cie War­szaw­skim. Od wielu lat zwią­zany także z kwar­tal­ni­kiem Bez Dogmatu i mie­sięcz­ni­kiem Le Monde Diplo­ma­ti­que. Edy­cja Pol­ska. Nieco kró­cej z Wol­nym Uni­wer­sy­te­tem War­szawy. Opu­bli­ko­wał wiele arty­ku­łów nauko­wych i nie­nau­ko­wych o poli­tyce, histo­rii, wła­dzy i innych zja­wi­skach świata spo­łecz­nego. Sym­pa­ty­zuje z femi­ni­zmem, socja­li­zmem i im podobnymi.